Z racji iż mam trochę wolnego czasu ostatnio, postanowiłem zająć się czymś przyjemnym. Przyjemnym – tzn. w żaden sposób niezwiązany z tworzeniem oprogramowania serwerowego (w szczególności przy pomocy narzędzi Microsoftu). Zrobiłem zatem małą rewizję moich projektów i stwierdziłem, że warto byłoby wreszcie odkurzyć PasswordManagera (który już jakiś czas temu miał zostać przemianowany oraz przebrandowany na WyPass) i zrobić z niego jakiś względnie użyteczny program do zarządzania hasłami.
Ostatnio jest spora konkurencja (i do tego bardzo dobra) w tym sektorze z LastPass na czele (z którego notabene sam z wielką przyjemnością korzystam), jednak nie przejmuję się tym tak bardzo. Robię bowiem produkt przede wszystkim dla swoich potrzeb, skupiając się na funkcjonalnościach, które nie są dostępne w innych programach tego typu (albo są, ale mi się nie podobają xD).
Przy okazji aktualizowania wyglądu i funkcjonalności programu pojawił się dylemat – czy zostać przy WinForms, które było używane w poprzednich wersjach PasswordManagera, czy może zmigrować i odpowiednio upiększyć wygląd w WPF. Generalnie pomysł na wykorzystanie Windows Presentation Foundation nie był głupi i daje mi sporo ciekawych możliwości:
- użycie wstążki (Ribbon) jako głównego elementu interfejsu użytkownika. Ribbon nie jest standardowo zawarty w WPF, ale jest dostępny w pakiecie RibbonControlsLibrary od Microsoftu.
- sporo ułatwień w kwestii łatwości tworzenia interfejsu użytkownika
- DataBindingi do obsługi danych
- Profesjonalny wygląd oraz spory wybór skinów do wszystkich kontrolek (to zasługa WPFToolkit)
- Wymuszenie stosowania ujednoliconej architektury aplikacji opartej na MVVM. Poprzednia wersja aplikacji była oparta o coś a la MVC z wieloma “brudnymi” chwytami.
Lista możliwości wydaje się być całkiem obiecująca, jednak jak wszystko ze stajni Microsoftu ma swoje duże minusy. Generalnie są 2:
- zasobożerność i marna wydajność (o czym zresztą za chwilę)
- beznadziejna obsługa WPF w Visual Studio 2008, oraz marna współpraca Expression Blend z Visual Studio.
Ok, już nie wygląda to tak różowo ;] No, ale nie będziemy się zrażali takimi szczegółami tylko może spróbujemy coś zaprojektować i zakodzić testowego z użyciem Ribbona, którego tak bardzo chciałem użyć ;]
Odpalamy Visual Studio 2008, wybieramy nowy projekt WPF Project, budujemy i uruchamiamy czysty projekt, by zobaczyć, że na start zużywa 18,5 MB RAMu. Cóż… sporo, biorąc pod uwagę fakt, że mój Password Manager – jako względnie rozwinięta aplikacja po uruchomieniu i po podziałaniu (po przekliknięciu wszystkiego co się dało) zajmuje… 17,8 MB. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że WPF jest nieco bardziej zasobożerny, bo takie są niestety konsekwencje większej funkcjonalności, ale to jest trochę więcej niż “nieco”.
Ok, to zobaczmy jak się zmieni zapotrzebowanie na pamięć gdy dodamy 2 nowe biblioteki do projektu (wymagane jeśli chcemy mieć interfejs wstążkę oraz ładny wygląd interfejsu i nowe kontrolki). Ile RAMu pożera teraz? Ot, raptem 49 MB i wygląd taki jak widać po lewej stronie. W takiej sytuacji aż chciałoby się zrobić w ten sposób całą aplikację by zobaczyć ile RAMu w rezultacie będzie zżerała.
Wydajność to nie jedyny problem niestety – zostaje nam jeszcze problem narzędzi. Bowiem przy założeniach takich:
- Visual Studio 2010 generalnie nie nadaje się do używania
- Visual Studio 2008 to ostatnia dobra wersja VS
- Expression Blend 4 jest bardzo dobrym narzędziem do tworzenia designu, ale bardzo marnym jeśli chodzi o pisanie kodu C#
mamy pewien problem. Mianowicie VS 2010 pozwala na względnie rozsądną obsługę WPF w designerze i dość dobrze współpracuje z Blendem (można bez problemu ten sam plik solucji otworzyć w Blendzie, popracować i wrócić do Visual Studio. Ale z racji iż VS2010 generalnie został tak uszkodzony (przez przepisanie go na WPF notabene), że nie da się z niego korzystać nawet na bardzo dobrym sprzęcie. Dlatego też stosować będę poprzednią wersję. Ta jednak nie nadaje się do obróbki wyglądu. Można co prawda edytować ten sam projekt także w Expression Blend, ale ten wykonuje migrację projektu i zapisuje go już jako projekt dla Visual Studio 2010 (argh). Żeby dalej edytować projekt w VS2008 należy zmodyfikować ręcznie plik solucji za każdym razem gdy skończyliśmy robić poprawki w Blend.
Głupie, niepotrzebne, irytujące, itd. Tylko u Microsoft ;]
Przy okazji stwierdziłem, że może zrobię forka swojego projektu i zamiast dalej się p****** z tymi technologiami microsoftowymi wykonam go w Qt. Dawno nie pisałem nic w C++; Qt jest dla mnie nowością, ale jeśli chodzi o jakość narzędzi deweloperskich Qt Creator i ich przydatność, to nie mają sobie równych :)
Może czas wreszcie na migrację na nieco ciekawszą platformę? :>